باران که می بارد...

مادر در باران آمد ...

یاعلی(ع)

«به کجا چنین شتابان؟
به هر آن کجا که باشد، به جز این سرا، سرایم
«سفرت به خیر اما تو و دوستی، خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،
به شکوفه‌ها، به باران،برسان سلام ما را»

.

.

.

استاد شفیعی کدکنی از ایران رفت !

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم

شمایل تو بدیدم نه صبر ماند نه هوشم

.

.

.

.

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل

که گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

«سعدی»

باران ! باران! با تو قراری دارم

یک لحظه مبار با تو کاری دارم

وانگاه چنان ببار ، کابم ببرد

من در دلم از دوست غباری دارم

«حسین منزوی»

پرهیز از نگاه کردن به کسی که شوق دیدنش کلافه ات کرده ،

 تردید مبهمی را به

یقینی روشن تبدیل می کند: عاشق شده ای.

چند روایت معتبر:" مصطفی مستور "

بگذاردر سلام خداحافظی کنم...